در چوبی اتاق که بسته میشه می خندیم ومیگیم حالا دیگه جو زنانه است، باخنده جواب میده اِ ولی من خیلی فمنیست نیستم.خوب بچه ها از خودتون بگید چکارمیکنید،خوبه خبرنگاری ؟من خیلی خوشحالم که الان اینجام،.باورمیکنید؟ چون خودم شهرستانی ام، دوست داشتم بیام اینجا ببینم چه جوری کارمی کنید،من خبرنگارای شهرستانی رودوست دارم. الان یزد حال وهواش برا خبرنگاری چه جوریه؟ حتما محیط تو یزد طوری یه که به خبرنگارای خانم یه جوری دیگه نگاه میکنن نه!همینطور نیست؟........ اولین سوال مسیح علی نژاد خبرنگارروزنامه اعتماد ملی که به یزد سفر کرده بود والان هم به قول خودش بدون دعوت به روزنامه محلی خاتم سرزده منو اصلا متعجب نکرد چون من هم به عنوان یه خبرنگار آن هم از نوع محلی انتظار چنین سوالی روداشتم.سوالی که چیزای دیگه یی هم میتونست در پی داشته باشه.اینکه خانم علی نژاد مطلبی رو در مورد مطبوعات محلی،مشکلات اون ،حضورخانم ها در مطبوعات محلی وحتی سرگرمی خبرنگاران به جای شغل درمطبوعات محلی رو بنویسه این میشه یه سفر نامه خوب و ناب در سفربه یزد ودیدار با یکی یا چند مطبوعات محلی واز نزدیک پای صحبت اونها نشستن وبعد هم انعکاس مشکلات اونا در عرصه کشوری. .شاید کسی مشکلات روخواند،شاید کسی دلش سوخت وشاید مسئولین تکانی به خودشون بدهند وشاید کسانی بگویند به به چقدر مسیح علی نژاد خوب نوشت وهمین وبس. وشاید اصلا علی نژاد نخواست گزارشی، مطلبی ویا حتی نظری دراین مورد بدهد ومن دوباره از رو حس خبرنگاریم به قول یک نفرحداس شده ام و اینها همه شاید بود. بگذریم ما هم یعنی 5 خبرنگارخانم خاتم به او گفتیم که اگر درمطبوعات محلی مشکلات مالی بسیار و بی توجهی مسئولین نسبت به خبرنگار و شغل خبرنگاری بیش از اندازه است تا الان به خبرنگار زن و مرد تا اونجا که ما دیدیم به یه چشم نگاه میشه و ما ازاین نظر مشکلی نداریم البته دربعضی اوقات دید بعضی از افراد نسبت به حضورخبرنگارزن درجلسه یا رویدادی یه دید منفی و غیرقابل تحمله که اون هم کم اتفاق افتاده. علی نژاد از حقوق خبرنگاری تو یزد پرسید که ما معرفت به خرج دادیم و گفتیم آبروی حقوق بگیران مطبوعات محلی رو نبریم و.....بعد ما از اون پرسیدیم که خاتم رو تا حالا خونده یا نه؟ گفت خونده ولی خیلی کم وهمون وقت خاتم رو ورق زد، در مورد صفحه بندیش نظر داد که نسبت به یه روزنامه محلی خوب کار میکنه بعد ازخاطراتش گفت، خاطرات روزنامه نگاری و سفرهای خارجی که همراه با صدای موبایلش به ما میرسید.اتاق با در و صندلی های قهوه ای رنگ آرام به نظرمیرسید و همه ما خوشحال بودیم که همجنسی از خود ما به خاتم اومده، خبرنگار نترس و پرجسارتی که خودشو مثل کمتر خبرنگاری توی متنهاش نشون میده.وقتی بهش گفتم وبلاگشو هرروز می خونم تعجب کرد":وای برام جالبه شما ها همه تون وبلاگ دارین من فکر نمیکردم ....  یادتون باشه اگه خواستین برام نظربذارین ادرس وبتون روفراموش نکنین".محیط آرام شاد و خندان اتاق کوچک ما با بحث در مورد خاتم جو دیگه ای به خودش گرفت.صحبت درمورد وضعیت فعلی ، نبود کسی که قدر بداند ووووووخیلی چیزهای دیگه که اگر ادامه پیدا میکرد واقعا اشک بچه ها رو درمیاورد. مسیح علی نژاد دوست داشت که می تونست کاری انجام دهد ولی خندید و گفت من نیومدم اینقدر ناراحتی و آشفتگی رو ببینم بابا شماها چقدر ناامیدید ،خوش بین باشید و ما هم خندیدیم و بحث عوض شد.به همین سادگی بحث به این بزرگی کوچک شد و ما بعد با هم عکس گرفتیم،عکس یادگاری.
پی نوشت: اینجاهم می تونید نظر مسیح رو در مورد شهر یزد بخونید.