همين جاده رو دور بزن بعد برو سمت چپ يه پارچه زرد روي ديوار زدند روش نوشته به طرف منار جنبان و.....                                                                                                                                      از جاده آسفالت باريكي كه ميگذري روستاي كاهگلي خرانق نمايان ميشود و پارچه زرد رنگ روي ديوار با حركت باد به اين طرف و آن طرف مي ورد. كنار كاروانسراي روبروي قلعه پر شده از ماشين هايي كه خرانق را براي گردش انتخاب كردند. همهمه عجيبي كاروانسرا را پركرده است كارونسرايي كه روزي محل استراحت كاروان هايي بوده كه به سمت مشهد حركت می کردند.آدم هايي كه براي بالا رفتن از منار جنبان از قلعه عبور كرده بودند راه رفته را باز مي گردند و سگرمه هايشان از اينكه درب منار جنبان بسته است توي هم رفته و به مابقي ميگويند كه به خودشان زحمت ندهند.اما ديدن قلعه اي با راهروهاي تو در تو و پله هايي كه به خانه هاي ديگر راه دارد هم خالي از لطف نيست. با اينكه قسمتي از قلعه ويران شده اما نماي ويران نشده قلعه، درختاني كه ميان دو خانه درقلعه شكوفه داده اند، تنورهاي كاهگلي گوشه و كنار،پنجره هاي چوبي ،پله هاي پيچ در پيچ و كوزه هاي شكسته چند ساعتي تو را دور خودت مي چرخاند.از اين پله به آن پله، از اين پشت بام به آن پشت بام ، از اين راهرو به آن راهرو و......همه كاهگلي و همه چيز به هم ختم مي شود. براي اولين بار است كه همچين جايي كه اسمش را نميداني چه بگذاري مي بيني.خانه هاي خشتي ،قلعه قديمي، باستاني، هنر ،خلاقيت و تو هي دورتا دور خودت مي چرخي و اين وسط منار جنبان است كه ميان قلعه از همه چيز بيشتر به چشم مي آيد .         بالاخره درش باز مي شود متصدي اش مرد جواني است از اهالي همان روستا. ورودي اصليش كمي بالاتر از زمين است پله هاي باريك پيچ در پيچ دارد، تاريك است بيشتر از 5 نفر نميتوانند بالاي منار جنبان بروند بقيه توي صف مي ايستادند تا نوبتشان شود از هر پله كه بالا مي روي پله دیگر باريكتر ميشود و آنجا تاريك تر و گاهي صداي جيغ توي فضاي منار مي پيچد. باد مي آيد و منار تكان مي خورد گاهي خنده بود و بالاتر كه ميرفتي ترس،انگار زمين زير پايت مي لرزد و باز هم باور نمي كردي كه چنين جايي باشد و تو مسجد جامع يزد،چهلستون اصفهان و كليساي مقدس پاريس ملكه ذهنت شود. منار جنبان تكان ميخورد و روستاي كاهگلي خرانق جلوي چشمت به اين طرف و آن طرف حركت مي كرد و تو باور نمي كردي چنين جايي باشد اما اثري از توریست، از افتخار، ازمیراث فرهنگی، از درآمد و.... نباشد.                                                                                                                                                هوا كم كم رو به تاريكي مي رود و سبدهاي مسافرتي در صندوق عقب ماشين ها جا مي گيرد اما هنوز صداي بچه هايي كه روي پل آبراه خرانق مي دوند به گوش ميرسد. ماشين از كنار كاروانسرا ميگذرد و از سر بالايي بالا مي رود و هرچه به سرعتش افزوده ميشود روستاي خرانق، قلعه و منار جنبان هم كوچكتر ميشود.                                                                                                                              اینجا میتونید عکس هایی از خرانق رو ببینید.