خیلی دیر دارم می نویسم می دونم ولی اینی هم که می خوام بنویسم چند روزی ازش گذشته و شاید من خیلی تو اون حال و هوا نباشم ولی فقط به این خاطر می نویسم که نکنه کسی یا کسانی فکر کنن من آدم قدر نشناسی هستم و این موضوع اصلا برام اهمیت نداشته.وقتی دم در خانه مطبوعات اونم صبح زود یه لشکر خبرنگار میبینی که آماده حرکت کردن طرف اردویی هستن که خودشون برنامه شو ریختن اونقدر سر ذوق میای که وصفش امکان پذیر نیست نه به خاطر رفتن به دره گاهان فقط و فقط به خاطر اینکه تو این چند وقتی که تو جمع مطبوعات یزدی تا حالا  ندیدی که خود خبرنگارا واسه اینکه دور هم باشن اینطوری از خودشون مایه بزارن.رفتیم خوب بود و خیلی خوش گذشت ولی بعد از ظهر تنها چیزی که تو ذهنم باقی موند این بود که تا کی این جور جمع هایی ادامه پیدا میکنه. تا کی ؟