در افسانه های کهن هندوستان آمده است که در روزگاران دور آدمیان همه خلق وخو و سرشتی خدای گونه داشتند ولی از امکانات وتوانایی های خود خوب استفاده نکردند وکار به جایی رسید که برهما خدای خدایان تصمیم گرفت قدرت خدایی را از آنان باز گیرد و آن را در جایی پنهان کند که دست آنها از آن کوتاه باشد. بدین منظور او در جستجوی مکانی برآمد که مخفی گاهی مطمئن و دور از دسترس آدمیان باشد.زمانی که برهما با دیگر خدایان مشورت نمود آنها چنین پیشنهاد کردند: بهتر است قدرت بیکران انسانها را در اعماق خاک پنهان کنیم. برهما گفت: آنجا جای مناسبی نیست زیرا که آنها ژرفای خاک را خواهند کاوید و دوباره به آن دست پیدا خواهند کرد. پس خدایان گفتند: بهتر است نیروی یزدانی آدمیان را به اعماق اقیانوسها منتقل کنیم تا از دسترس آنها دور باشد. این بار برهما گفت: آنجا نیز مناسب نیست زیرا دیر یا زود انسان به عمق دریاها و اقیانوس ها رخنه خواهد کرد و گمشده خود را خواهد یافت و آن را به روی آب خواهد آورد.آنگاه خدایان کوچک با یکدیگر انجمن کردند و گفتند: ما نمی دانیم این نیروی عظیم را کجا باید پنهان کنیم، به نظر میرسد که درآب و خاک جایی پیدا نمی شود که آدمی نتواند به آن دست یابد. در این هنگام برهما گفت: کاری که با نیروی یزدانی آدمی می کنیم اینست که ما نیروی آدمیان را در اعماق وجود خود او پنهان می کنیم آنجا بهترین محل برای پنهان کردن این گنج گرانبهاست و یگانه جایی است که آدمی هرگز به فکر جستجو و یافتن آن برنخواهد آمد.
در ادامه افسانه هندی چنین آمده است: از آن به بعد آدمی سراسر جهان را پیموده، همه جا را جستجو کرده است، بلندی ها را درنوردیده است، به اعماق دریاها فرو رفته است، به دورترین نقاط خاک نفوذ کرده تا چیزی به دست آورد که در ژرفای وجود خود او پنهان شده است.
این متن قسمتی از کتاب شما عظیم تر از آنی هستید که می اندیشید نوشته مسعود لعلی است و داستان ها و جملاتش عصاره ایست از بیش از ۱۱۰ کتاب از نویسندگانی قدرتمند در رشته های بهداشت روان،موفقیت فردی و بهداشت معنوی و روانشناسی اجتماعی با شهرت جهانی. این کتاب شامل بخش های خودشناسی، احترام و اعتماد بنفس، دوستی با خدا، زندگی، عشق و موفقیت است. این کتاب رو دو هفته پیش هدیه گرفتم و حیفم اومد که معرفی نکنم .
